26.5.06

ελληνική η λέξη μπακλαβάς!

Ο Ελληνοτρίβης ξανακτυπά και διαλύει τας ψευδείς ετυμολογήσεις εις Λυσίειον υπέρ του αδυνάτου λόγον.

Ου πολλού δέω χάριν έχειν, ω συμπαρετυμολογούντες, τοις Τούρκοις μπακλαβατζήδαις ότι μοι παρεσκεύασαν τον ετυμολογικόν λόγον τουτονί.
Πρότερον γαρ ουκ έχων πρόφασιν εφ’ ης του μπακλαβά λόγον δοίην νυνί διά τούτους είληφα. Και πειράσομαι τη παρετυμολογία, τον μεν μπακλαβάν επιδείξαι ελληνικώτατον, τον δε τουρκικόν ελληνικήν έχοντα την καταγωγήν. Διά γαρ ουδέν άλλο μοι δοκεί παρασκευάσαι τονδε τον πόλεμον οι Τούρκοι μπακλαβατζήδαι ή διά φθόνον.

Πρώτον γαρ η λέξις ελληνικώ χρήται τω ετύμω.
Δήλον ότι εκ της φράσεως «εμπακλαβάς πλακούς» η λέξις, δι’ ουσιαστικοποιήσεως κατά το γλωσσικώς ειωθός της επιθετικοπεποιημένης μετοχής εμπακλαβάς, -άντος, κατά τα γνωστά τοις πάσι «ηλεκτρικό» αντί του «ηλεκτρικού ρεύματος», «χωριάτικη» αντί του «χωριάτικη σαλάτα (*εν-σαλάδα)», «ποντικός» και «αρουραίος» αντί των «ποντικός μυς» και «αρουραίος μυς» και ούτω καθ’ εξής.
Η δε μετοχή «εμπακλαβάς» σύνθετον εκ συναρπαγής εστί, εκ των έμπα (άλλου τύπου του έμπας «πλήρως, εντελώς», διά σιγήσεως του ατόνου αρκτικού ε ψιλού) + κλα- (θέματος του ρήματος κλάω «θραύω, σπάζω», «τεμαχίζω») + βας (μετοχής του έβην), συνεπώς μπακλαβάς εστί «ο πλακούς όστις έβη πλήρως τετεμαχισμένος», διότι ρομβοειδώς κατατεμαχίζει τις τον τοιούτον πλακούντα κατά την εντάψωσιν αυτού.
Η ετυμολόγησις ταύτη σύμφωνος προς πάσαν γλωσσολογικήν μέθοδον εστί, πάντα δε τα στοιχεία αυτής τω όντι εύρηνται εν πάσι λεξικοίς της αρχαίας ημών γλώσσης.

Τούτων δοθέντων, πάσα ετέρα τις ετυμολόγησις, ως και η πρότερον αναρτηθείσα εν Περιγλωσσίω, καίτοι ελληνοπρεπής και γλωσσαμυντορική, καθίσταται αυτόχρημα και προδήλως απορριπτέα.

Ελληνοτρίβης

(για την αντιγραφή: αυτόχθων)

7 σχόλια:

Ergotelina είπε...

Αχ!ο πλακουντας μου.......

kukuzelis είπε...

Ναι ναι αυτό το μπλογκ έχει πολύ πλακούντα.

funEL είπε...

κ. περιγλώσσιε και όλοι όσοι ευρίσκονται τριγύρω... για γκελ μπουρντά (ελληνιστί)
... κάντε μια βόλτα και ρίχτε μια ματιά

+ευλόγησον+

τέττιξ είπε...

και γιατί να μην πούμε καλύτερα: εν-πλάκα-βας (δηλαδή "αυτός που μπήκε στο ταψί")>μπακλαβάς, με την προσφιλή μου αλματική πάθηση "μετάθεση"; Διαμαρτύρομαι!

Πάνος είπε...

Το θέμα είναι να έχει τραγανιστό φύλλο, πλούσια γέμιση και καλοδεμένο σιρόπι. Τα ρέστα είναι δι εσάς τους σχολαστικούς! :-)

Φοινικιστής είπε...

Δείτε μερικές ενδιαφέρουσες ετυμολογίες εδώ:

http://funel.blogspot.com/2006/06/blog-post.html

Διαγόρας ο Μήλιος είπε...

Έξοχο!

Στο επόμενο μάθημα περιμένω να μας πείτε δυό λόγια για την ετυμολογία της «εντάψωσης».