15.4.20

«Κορoνοϊός και ηθικός πανικός»

Το άρθρο αυτό περιλαμβάνει μερικά συζητήσιμα στοιχεία, που θα μπορούσαν να σχολιαστούν εδώ, αλλά δεν ξέρω αν έχουν ευρύτερο ενδιαφέρον. Μπορεί να επανέλθω και να γράψω σχετικά σχόλια.

Προς το παρόν, αρκούμαι σε δύο θέματα:

1) Γράφει ο συντάκτης του άρθρου:

«Για τη νεοελληνική γλώσσα δεν έχει δοθεί ως σήμερα λεξικογραφικός ορισμός του κορονοϊού, αφού δεν έχει λημματογραφηθεί σε κανένα έντυπο λεξικό».

Το να μην έχει λημματογραφηθεί μια λέξη σε έντυπα λεξικά δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι δεν έχει καταγραφεί ως λήμμα σε κανένα λεξικό. Είναι προφανές ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη και τα ηλεκτρονικά λεξικά. Στην προκειμένη περίπτωση, η λέξη κορονοϊός έχει περιληφθεί στο λημματολόγιο του ΜΗΛΝΕΓ. Κι αν ακόμη υποθέσουμε ότι δεν το γνώριζε γιατί δεν είναι συνδρομητής, στο δημόσιο γκρουπ του εν λόγω λεξικού ήδη από τον Ιανουάριο έχει γίνει σχετική συζήτηση, και μάλιστα έχει δημοσιευθεί το λήμμα κορονοϊός. Επομένως, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Και πάντως ο ισχυρισμός του Χ.Χ. ότι «για τη νεοελληνική γλώσσα δεν έχει δοθεί ως σήμερα λεξικογραφικός ορισμός του κορονοϊού» είναι απολύτως ανακριβής.

2) Κακώς γίνεται λόγος για τον «αθησαύριστο παγκολίνο». Η συγκεκριμένη λέξη-λήμμα μόνο αθησαύριστη δεν είναι, εφόσον και αυτή ανήκει στο λημματολόγιο του παραπάνω λεξικού εδώ και χρόνια. 

Προσπαθεί να υποβάλει την ιδέα ότι και στις δύο περιπτώσεις είναι ο πρώτος που έχει καταγράψει τα σχετικά λήμματα. Για μένα δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία μια τέτοια «πρωτιά». Άλλωστε, ένα ηλεκτρονικό λεξικό που ανανεώνεται διαρκώς έχει εκ των πραγμάτων ένα συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των έντυπων.